Hoketus van Louis Andriessen: deze muzikale hapax, absoluut uniek in de muziekgeschiedenis, trok bij de eerste opvoering eind jaren 70 meteen de aandacht van Thierry de Mey en Anne Teresa De Keersmaeker. Het werk was een belangrijke inspiratiebron voor Rosas danst Rosas. Het is schatplichtig aan het Amerikaanse minimalisme met zijn zin voor transparante, geleidelijke en eenvoudige processen, maar neemt het afstand van de contemplatieve Californische esthetiek. Hoketus straalt een rebelse energie uit en een Stravinskiaanse voorliefde voor dissonantie. De mooie intentieverklaring van Andriessen in het motto van Workers Union, een jaar eerder geschreven, blijft hier bijzonder relevant:“Alleen als elke muzikant speelt met het duidelijke besef dat zijn partij essentieel is voor het geheel, kan het werk slagen – net zoals bij politieke actie.”

Het proces is eenvoudig en duivels virtuoos: twee duidelijk gescheiden instrumentale groepen (links en rechts op het podium) gooien elkaar in razend tempo akkoorden toe, als pingpongballen. De twee groepen spelen geen enkele noot samen. De luisteraar reconstrueert de stereofonische ritmische motieven.

Vandaag wordt het werk hernomen in een versie uitgevoerd door de masterstudenten van het GAME Ensemble (KASK, School of Arts, Gent), onder begeleiding van Ictus. 

Tijd:  19:00 - 19:35
Locatie: Rosas performance Space